ZWANGERE VROUWEN, HUN VRIENDINNEN EN IK

kinderwagenIk heb geen hekel aan vrouwen, integendeel. Af en toe hoor ik wel eens dat ik veel te gek op vrouwen ben. Tenminste, dat zegt mijn vrouw als er een van mijn vriendinnen aan de telefoon hangt. Rustig, lieverd, zeg ik dan, er is er maar een zo als jij. En dat stelt haar dan weer gerust. Nee ik zou me zonder vrouwen geen raad weten. Alleen aan de vriendinnen van zwangere vrouwen heb ik een pleurishekel.
Toen mijn vrouw de laatste keer zwanger was heb ik structureel al haar vriendinnen verboden haar op te zoeken. Soms was er eentje die het wel lukte, bijvoorbeeld omdat ik even om een boodschapje was, maar die gaf ik dan, als ik thuis kwam, de keus om of door mij door het raam van één hoog naar beneden gedonderd te worden, of vrijwillig binnen 3 seconden door de voordeur te vertrekken. Ik zal uitleggen waarom.
Vriendinnen van zwangere vrouwen komen altijd met goede raad. Zelfs die vriendinnen die nog nooit zwanger zijn geweest en waarvan sommigen het ook nooit zullen worden tenzij ze een stiekem bezoekje aan het gorillahok in de dierentuin gaan brengen, weten precies wat goed voor een zwangere vrouw is. En dat goede bestaat vooral uit het ontberen van dingen die het leven aangenaam maken. Geen glaasje wijn, geen Franse kaas, geen rauwe vis, geen rood vlees, geen kip, geen suiker, geen harde muziek, geen katten in de buurt en zeker geen seks na de zesde maand. Terwijl wij mannen vinden dat juist al deze dingen tot onze eerste levensbehoeftes behoren. Voor een man is er immers geen bal aan als hij niet een glaasje wijn samen met zijn zwangere vrouw kan drinken. Een man eet niet in zijn eentje een Frans kaasje of een lekkere rauwe biefstuk. Dat wil hij doen met de vrouw die voor zijn nageslacht zorgt. Maar zwangere vrouwen zijn vaak een beetje labiel en geloven alles wat die bitches, die zich vriendinnen noemen zeggen. Het is heel slecht voor de baby zeggen ze dan. En dat illustreren ze met de meest gruwelijke voorbeelden uit hun kennissen-, vrienden- of familiekring. En als man moet ja dan weer een paar dagen lullen als Brugman om je vrouw of vriendin weer zover te krijgen dat ze weer gezellig doet.
En als het kind dan eindelijk geboren is, gaan diezelfde vriendinnen weer goede raad geven. Dan moet het kind zo snel mogelijk aan de fles, want van borstvoeding krijg je hangtieten, dan wordt de jonge moeder voor gek verklaart als de staafmixer in een portie vers gekookte groenten zet om een babyhapje te maken; mens waarom al die moeite, koop toch gewoon potjes. Dat die vol E-nummers en andere viezigheid zitten, dondert niet. En als het kind de eerste twee jaar overleefd heeft, wordt het volgepropt met de drie P’s, Pasta Pizza en Patat. Dan hoeft het geen groente te eten die het niet lust, maar krijgen het een Happy Meal van McDondalds of knakworstjes uit blik. Want de vriendinnen zeiden dat ze dat zelf ook af en toe doen. En hun kinderen zijn toch ook groot geworden. Over dat die kinderen door alle viezigheid waarmee ze groot geworden zijn, op hun achtste al tietjes en zwembandjes hebben, hoor je de vriendinnen niet. Waar je ze wel over hoort is dat ze zich zo veel ontzegd hebben toen ze zwanger waren en dat ze hun kinderen daardoor gezond op de wereld hebben gezet.

Vrouwen, ik vind ze geweldig, zwangere vrouwen ook. Als ze maar geen vriendinnen hebben.
 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s