ADAM, EVA EN DE GÊNANTE LIJVEN

 

Nadat ik was afgewezen als deelnemer voor het televisieprogramma Adam zoekt Eva, liep ik een beetje met mijn ziel onder de arm door de stad. Ga maar even een eindje om, had mijn vrouw gezegd toen ik haar vertelde over het teleurstellende telefoontje van de secretaresse van de programmamaker.
Ik had er erg veel zin in gehad; een paar weken in mijn blootje op een tropisch strand met een mediageile blote mevrouw die ik dan zou moeten versieren. Dat was net iets voor me geweest. Versieren is immers mijn tweede natuur. Mijn vrouw had het ook nog aangemoedigd. Je bent hartstikke bruin van de zonnebank, zei ze, en als je je buik, je kalende kruin en je ietwat verschrompelde jongeheer negeert, ben je volgens mij de ideale kandidaat voor dit programma. Maar ze had het mis dus. Ze wilden me niet, ik was te oud. Ze hadden ook de foto’s, die mijn vrouw van me had genomen toen we deze zomer een dagje naar het naaktstrand waren, teruggestuurd. Vind jij dat nou ook, had ik mijn vrouw gevraagd, dat ik te oud ben om op televisie te komen. Nee hoor lieverd, bij Omrop Fryslân hebben ze heel veel oude mannetjes die andere oude en soms mallotige mannetjes interviewen. Misschien kun je daar die foto’s heen sturen. Kijk jij naar de Omrop, was mijn reactie, maar dat was al jaren geleden voor het laatst gebeurd, begreep ik toen. Zelf kijk ik wel eens, als ik aan het zappen ben, maar over hoe mijn blootfoto’s mij aan deelname aan een programma van Omrop Fryslân zouden kunnen helpen, had ik zo een twee drie geen idee. Bovendien zie ik niet veel mallotige oude mannetjes meer bij de Omrop. Die hebben ze waarschijnlijk allemaal al gehad.

Misschien is dat televisiegedoe helemaal geen goed idee, bedacht ik me, toen ik na mijn wandeling neerstreek op het terras van Fire Café. Het zou beter voor me zijn als ik ophield met dat carrière najagen. Misschien moet ik gewoon tevreden zijn met mijn leventje. Ik hoef niet te werken, eten en vooral drinken is er altijd genoeg en mijn vrouw, die bij ons de kostwinner is, zorgt royaal voor mijn zakgeld. Zeker als ze weer eens met de jongen die voor haar werkt ergens in een hotel zit voor de maandelijkse teambuilding. Eigenlijk was het nergens voor nodig dat ik op televisie zou komen en beroemd worden. Iedereen kent me immers al. Zeker in de cafés en op de terrassen in de stad.

Toch liet dat televisiegedoe me niet los en na veel bier heb ik ook veel ideeën. En ineens wist ik het. ‘Gênante Lijven’, dacht ik. Dat is een programma waar ik prima aan mee zou kunnen doen. Ik rekende af want ik wilde het magistrale idee meteen aan mijn vrouw vertellen. En als ik daar te lang mee wacht ben ik zo’n idee tegenwoordig zo weer vergeten. Toch moest ik mijn verhaal even uitstellen omdat er op de tafel een briefje lag dat ze een nachtje weg was voor een onverwachte tussenteambuilding met haar werknemer. Maar dit idee, beroemd worden met het programma Gênante Lijven, heb ik op geschreven. Voor het geval dat.

IMG_4972

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s