ik schaam me

Mijn jongste dochter houdt van Dylanhaegens, een youtuber. Een youtuber is iemand die onnozele filmpjes op youtube zet, die door duizenden onnozelaars of te jonge meisjes, zoals in het geval van mijn dochtertje, worden bekeken. En door de advertenties die er omheen geplakt worden, loopt zo’n youtuber financieel dan binnen. Ik heb er geen moeite mee. Als je op deze manier veel geld kan verdienen met je dat zeker gaan doen. En omdat ik in het kader van familie en vaderschap ook eens wat leuks met mijn dochtertje moet doen, zit ik af en toe ook weleens met verbijstering naar de verrichtingen van youtubers te kijken. Uiteraard probeer ik wel eens mijn dochtertje naar andere filmpjes te laten kijken, bijvoorbeeld hoe eekhoorntjes hun wintervoorraad aanleggen of de TED talk van Jamie Oliver over de hoeveelheid suiker kinderen door de voedselindustrie te verstouwen krijgen, maar dat lukt niet echt. Geeft niet. Maar ze schrok wel toen ik op een gegeven moment hartgrondig vloekte terwijl ze naast me op de bank zat met haar tabletje en ik vanuit mijn ooghoek Jimmy zag. Jullie kennen Jimmy wel. Een stakker in de mist. Loopt de hele dag als een malloot door de stad en vraagt om een euro. Toen ik vorige week op een avond met de familie een ijsje bij La Venezia haalde kwam Jimmy aanlopen en vragen om een euro, of liever nog twee. Nu loop ik altijd met losse euro’s in mijn zak. Er zwalken nogal wat mensen door de stad die je aanklampen voor een euro. Ik geef ze ook altijd wat. Soms moet ik zelfs het wisselgeldbakje van mijn vrouw plunderen om te zorgen dat ik muntjes in mijn broekzak heb. De mevrouw die achter ons in de rij stond voor een ijsje gaf niks en verkondigde luidkeels dat de euro’s die Jimmy kreeg toch maar aan drugs op zouden gaan. Dat de staat maar voor deze mensen moest zorgen, waarop mijn vrouw achterom keek en zei dat wij toch met zijn allen de staat in dit land vormen. Wat natuurlijk een waarheid als een koe is maar bij deze mevrouw niet helemaal landde. Toen we later voor het raam van de ijssalon van ons ijsje zaten te genieten, kwam Jimmy weer terug. De meisjes die naast ons van hun ijsje zaten te likken wilden Jimmy wel geld geven, maar alleen als hij een liedje ging zingen. Ons eigen ijsje smaakte meteen niet meer. Gelukkig had ik de mijne bijna op. ‘Deze man is ziek, die heeft hulp nodig. Het kan je zelf ook gebeuren dat je dakloos en aan de drugs raakt.’ De dames waren niet onder de indruk van onze argumenten. Jimmy kreeg ook geen euro van ze. En daarom vloekte ik toen ik de dag daarna samen met mijn dochtertje het filmpje zag van een of andere klootzak in een jasje met de emblemen van onze hoofdstedelijke voetbalclub, die Jimmy laat zingen, dansjes doen en zijn kale hoofd wil scratchen. Jimmy vindt het niet erg, zie ik, die krijgt euro’s. Maar ik werd er redelijk onpasselijk van en daarna pissig. Ben je boos Heitie, vroeg mijn dochter. Nee lieverd, zei ik, ik ga alleen die lul die Jimmy pest op zijn bek slaan. Dat is er niet van gekomen, want mijn vrouw kent me en kwam snel met een glaasje rode wijn aan. En ik wordt van niks zo kalm als een glas rode wijn. En daarna schaamde ik me. Ik schaamde me in een stad te wonen waarvan de bewoners en het gemeentebestuur niet in staat zijn voor deze paar mensen te zorgen. Het kan best dat het hun eigen schuld is dat ze in een situatie als deze terecht zijn gekomen, misschien hebben ze vroeger veel rottigheid uitgehaald. Het kan ook dat ze gewoon ziek zijn. Maar in een stad waar honderden mensen achter het kruis van de Passion hebben aanlopen; toch wel het symbool van barmhartigheid voor wie het wil geloven, moet er toch wel een acceptabele oplossing voor deze mensen bedacht kunnen worden. En als ik weer in de stad loop en Jimmy of één van zijn collega’s een euro geef, gestolen uit het wisselgeldpotje van mijn vrouw, dan ga ik wel even vloeken, binnensmonds beloof ik, want in een stad waar miljoenen worden uitgegeven aan voetbalstadions en cultuurfeestjes voor de happy few van de stad, is er vast ook wel een wisselgeldpotje voor de Jimmy’s

Advertenties

4 gedachtes over “ik schaam me

  1. Zo mooi geschreven. Brengt alle gevoelens naar boven.dezelfde die jij beschrijft. Ik heb ook zo n potje in mn tas,die ik met regelmaat weer kan bijvullen. Dikke knuffel

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s