EEN PAK PASTA OF EEN KERSTBOOMPIEK

Als ik door Leeuwarden loop en een als dakloze herkenbare persoon vraagt mij op straat om een euro, dan geef ik die er ééntje. Of soms twee als ik per ongeluk het verkeerde muntje uit mijn broekzak vis. Ik vraag mij niet af of hij er eten voorkoopt of een shotje aan het bij elkaar bedelen is. Iedereen moet zelf maar weten hoe hij zijn leven indeelt. Maar als presentatoren van een regionale Omrop me vragen om een zak rijst of pasta bij een supermarkt te kopen voor de voedselbank dan doe ik dat niet. . Ik help niet mee aan het voldane gevoel van radiomensen die voor de kerst willen scoren door zogenaamd anderen te helpen. Ik help ook niet mee om de omzet te bevorderen van supermarktketens waarvan daarna de maandcijfers misschien wel tot grote hoogte stijgen door al die pakken rijst en pasta en waarvan de aandeelhouders dan heel tevreden Stille Nacht zingen onder de Kerstboom. Ik help ook niet mee aan het tevreden gevoel van de burgemeester in onze stad die weet dat er met kerst in zijn stad dankzij de actie van de Omrop niemand honger heeft omdat ze genoeg rijst en pasta hebben. Ik help ook niet mee aan het zelfvoldane gevoel van mensen van de regering die, terwijl ze een lepeltje kaviaar naar binnen werken, zich in e handen wrijven omdat het armoede probleem wel door de vrijwilligers van de voedselbanken wordt opgelost en zij gewoon met hun eigenbelangen kunnen doorgaan. En ik help ook niet mee aan het tevreden gevoel van voedselbankvrijwilligers die na erg hard werken weten dat er in hun stad iedereen te eten heeft in hun stad. En dat laatste vind ik sneu. Maar voedselbanken horen er in een rijk land als het onze niet te zijn. Door te doneren en mee te werken houd je zo iets in stand en wordt een voedselbank als iets vanzelfsprekends gezien. Een voedselbank is  symptoom bestrijding en zeker geen oplossing. Maar misschien kan er volgend jaar een actie gestart worden die mensen oproept om kerstboompieken te kopen en die bij politici, die niet hun best doen om de voedselbanken te laten verdwijnen in hun reet te steken.

PASTINAAK EN SINAASAPPEL

Ooit was de pastinaak een vergeten groente. Maar alleen voor diegene die de term vergeten groentes bedacht heeft. Voor niemand anders. Niet voor de liefhebbers die iedere winter wel een maaltje pastinaken op tafel zette. En zeker niet voor de mensen die nooit pastinaken aten, zelfs niet eens van het bestaan wisten. Wat je niet weet kun je ook niet vergeten. Hoe dan ook de pastinaak is gewoon een pastinaak gebleven, een wortel, ook al wordt hij nu door culisnobs de hemel in geprezen. En al eeuwen lang wordt de pastinaak gegeten, behalve dan door mensen die hem vergeten zijn.

1 kilo pastinaken
2.5 deciliter water
sap en schil van 1 sinaasappel
30 gram boter
zout en peper

Schil de pastinaken en snij ze in plakken van 1 centimeter dik. Schil de helft van de sinaasappelschil met een dunschiller af. Rasp de rest van de sinaasappelschil. Leg de plakken pastinaak in een wijde pan. Voeg het water en de sinaasappelschil toe. Sudder de pastinaak met een deksel op de pan gaar. Verwijder de sinaasappelschil. Pureer de plakken pastinaak met het eventueel overgebleven kookvocht in een keukenmachine. Voeg de boter, geraspte sinaasappelschil, sinaasappelsap, peper en zout toe. Laat de machine nog een paar seconden draaien. Serveer deze puree bij gebraden varkensvlees.

ganzenborst

Er zijn te veel ganzen, werd er in een herhaling van talkshow op de Omrop televisie  verteld. Raar trouwens, maar altijd als ik naar de Omrop kijk is het een herhaling. of dat nou aan mij ligt of dat de Omrop alleen herhalingen uitzendt, ik zou het niet weten.Maar dit tussen haakjes.  Aan tafel zat onder anderen de bekende tv kok Reitse (lekker ite). Hij had wel een oplossing voor het probleem. We moeten die ganzen op eten. Als voorbeeld had hij een paar bordjes salade met gerookte ganzenborst meegenomen. Heerlijk, zei de presentator, terwijl hij lichtelijk angstig een hapje nam. Het smaakte anders dan de boerenkool met Unoxworst thuis, dat kon je wel zien. Zo los je het ganzenprobleem niet op Reitse, dacht ik, een paar van die plakjes op een bordje. Vier porties uit één ganzenborst, zo’n beest heeft er 2 en volgens de verhalen daar aan tafel waren er wel vijfhonderdduizend ganzen te veel. Een  miljoen bordjes salade. Ook al wil men het anders doen geloven, maar wild eten we in Nederland en in Friesland in het bijzonder alleen rond de Kerstdagen. En dan bij voorkeur geen wilde gans maar een hertenbiefstukje uit Nieuw-Zeeland. Als je ganzenvlees aan de man wilt brengen moet je met andere oplossingen komen. Je zou het bijvoorbeeld kunnen braden en daarna vriesdrogen. Daarna vermaal je het tot een soort poeder en laat het door een voedselfabrikant in een zakje stoppen. Dan gaan er wel tien ganzen in een zakje. Een paar E-nummers, bindmiddelen er bij, een extra sticker met duurzaam geproduceerd er op en je hebt een echte Oma’s Jachtschotel. Alleen kokend water toevoegen en een ui en een wortel er bij. Kijk zoiets zet zoden aan de dijk in de ganzenbestrijding.

Zoete aardappel en witte bonen hummus

machineHoe zag het leven van een (hobby)kok er uit in de periode van voor de blender annex staafmixer? Waardeloos waarschijnlijk. Op culinair vlak zijn deze pureermachines waarschijnlijk de grootste uitvindingen sinds het vuur. Want hoe zag dat pureren er eerder uit? Zo’n 200 jaar geleden was de roerzeef uitgevonden waarmee je te gare groenten kon pureren en daarvoor werd een vijzel gebruikt waarin je in een uren durende sessie groenten, kruiden en vlees en vis kon pureren. Hetzelfde resultaat krijg je nu door een paar seconden op de knop van de blender te drukken. Pureren is nu een fluitje van een cent, als je maar een stekker in het stopcontact kunt duwen.

  • 1 zoete aardappel
  • 400 gram gekookte witte bonen
  • sap van 1 citroen
  • 60 gram tahini (sesampasta)
  • 2 eetlepels olijfolie
  • 2 theelepel komijnzaad
  • zout en peper

Rooster de zoete aardappel een uurtje in de hete oven trek de schil er af. Pureer de aardappel met de overige ingrediënten in een blender. Voeg eventueel een beetje water toe. Serveer deze hummus met geroosterd Turks brood.